De tender Tijdelijke Werkervaring maakt mensen ziek.

Na jaren ervaring met tenders zou je van een arbeidsmarktregisseur als VDAB mogen verwachten dat dit instrument op punt staat, wanneer het door beleidsmakers vol enthousiasme op de markt wordt gezet. Vijftien jaar later is het resultaat pover te noemen. Met een draak van een tender, met name TWE (tender tijdelijke werkervaring), met algemene consensus over de pijnpunten, en omzeggens niet bij te sturen. Het wordt hoog tijd dat het beheerscomité van VDAB zich bezint over het instrument 'tender', met de resterende doelgroep op de arbeidsmarkt voor ogen.

Het tenderinstrument is verworden tot een zieltogend onaangepast instrument waarmee partners van VDAB aan de slag moeten. VDAB-medewerkers vragen toelichting aan partnerorganisaties hoe zich doorheen de administratieve mallemolen te werken. De werkzoekende staat helemaal niet centraal. Werkervaringsacties worden afgedwongen, niet in een groeitraject voor de werkzoekende, maar met dreiging van het wegvallen van uitkeringen en wegvallen van premies voor de dienstverlenende partnerorganisaties. Het hele tenderopzet is gebaseerd op sanctioneringen, telkens  wanneer gegunde organisatie of werkzoekenden zich niet aan een onopvolgbaar aantal regels houden. Van een samenwerkingsrelatie, met een opbouw van vertrouwen in elkaar, en wezenlijk nodig in een arbeidsituatie, is er geen sprake meer.

Mochten de tewerkstellingsresultaten bij tenders  beter scoren dan andere gehanteerde instrumenten, het beleid zou een positief argument hebben gevonden. Maar ook deze resultaten  stellen teleur. Het werkt niet. Dit is ook logisch. Binnen zodanig korte tenderperiodes is ook een zeker jobperspectief voor de arbeidsconsulenten van de partnerorganisaties onvoorspelbaar geworden. De expertise wordt niet langer vast gehouden binnen de gespecialiseerde organisaties, gezien de tijdsgebonden gunningen. Wanneer een tender zijn eindfase nadert, gaan consulenten op zoek naar een andere jobzekerheid, omdat de partnerorganisaties zowat een half jaar in een onvoorspelbare periode komt van gunning of niet. Jammer van de kwaliteit die hierbij systematisch verloren gaat. De gespecialiseerde dienstverlening komt onder druk te staan. De kwaliteit lijdt eronder en dus ook het resultaat voor de werkzoekende zelf. En finaal ook de economische markt die kampt met de krapte en de invulling van jobs.

Het wordt hoog tijd dat princiepsdiscussies aan de kant worden geschoven. De nood aan vermarkting. De tendering. Een fact check met evaluatie van diverse instrumenten,  met een analyse van de resterende werklozen, in samenspraak met de actoren die het veld kennen, is een van de weinig uitwegen om het tij te keren.

Bert Boone

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Deze vraag is om te testen of u een menselijke bezoeker bent en om geautomatiseerde spam te voorkomen.

Downloads