Individueel maatwerk: quo vadis?

Vlaanderen heeft het vernieuwde collectieve maatwerk al stevig op de kaart gezet. Een eerste bijsturing is alvast met de opgedane ervaringen aan de orde. De focus, zo lijkt, gaat nu naar een opzet van het individuele maatwerk. En daar dienen nog wel enkele items uitgeklaard.

Vlaanderen kent een veelheid aan ondersteuningsmaatregelen. Precies deze rijkdom dreigt een valkuil te worden. Werkgevers vinden hun weg niet doorheen de ondersteuningkansen en de verschillende aanbieders. Het is dus zeker verantwoord goed te kijken naar wat al bestaat en hoe diverse maatregelen elkaar niet voor de voeten lopen.

Ondersteuning op de werkplek en levenslange leergoesting zijn alvast twee dominante basis ingrediënten om de arbeidsinschakeling duurzaam te maken. Naarmate de arbeidskrapte de volgende jaren aanhoudt en VDAB met haar partners erin slaagt ook de meest kwetsbare mensen naar een job te matchen, is het een logisch gevolg dat deze mensen met hun werkomgeving ook tijdens hun loopbaan de nuttige kwalitatieve ondersteuning krijgen. Vandaag werken we reeds met gespecialiseerde jobcoaching voor mensen met een beperking (kosteloos voor werknemer en bedrijf). In het eerste jaar van tewerkstelling op een werkplek is er ook een aanbod van job- en taalcoaching beschikbaar. Naar dienstenchequebedrijven verhogen de inspanningen voor taalcoaching. Allemaal kosteloos voor de gebruikers. En dan bestaat er ook zo iets als doorstroombegeleiding: medewerkers uit maatwerkbedrijven en hun werkomgevingen krijgen coaching om de arbeidsinschakeling en doorgroei succesvol te laten verlopen. En dan spreken we nog niet over de Vlaamse Ondersteunings Premie (VOP), een vergoeding waarmee de werkgever nog alle kanten uit kan qua besteding.

Dat we individueel maatwerk nodig hebben, spreekt voor zich. Precies de begeleiding op maat, daar waar nodig, is precies de kracht en de kwaliteit die de ondersteuning valabel maakt. Maar moeten er wel zoveel diverse maatregelen zijn? Kunnen we rationaliseren (betekent niet minderen van budget), en de ondersteuningsmogelijkheden transparanter maken voor de gebruikers (medewerkers en bedrjjven)? Met eenduidige kanalen en een overzichtelijk aanbod van gemandateerde steunverleners?

Willen we maximaal de geïnvesteerde overheidsmiddelen nuttig maken, dan zijn transparantie en eenvoud de doorslaggevende succesfactoren. Het is afwachten of de sociale partners het totale plaatje in ogenschouw krijgen en een doordacht advies aanleveren om de instrumenten te actualiseren naar de huidige vraag.

Bert Boone

Reactie toevoegen

Plain text

  • Geen HTML toegestaan.
  • E-mail- en internetadressen worden automatisch aanklikbaar.
  • Regels en alinea's worden automatisch gesplitst.
CAPTCHA
Deze vraag is om te testen of u een menselijke bezoeker bent en om geautomatiseerde spam te voorkomen.

Downloads